Clifa logo
Contact
Adres ][ Adress
Gastenboek ][ Guestbook
Route Hulp ][ Travel Help
    Naar Huis ][ Back Home

ZIEKTEBEELDEN: 
                                     Cara

De afkorting CARA staat voor chronische aspecifieke respiratoire aandoeningen. Dit is een verzamelnaam voor langdurige - dus chronische - aandoeningen van de luchtwegen: astma, chronische bronchitis en longemfyseem. Respiratoire betekent 'met betrekking tot de ademhaling'. De oorzaak van deze aandoeningen is niet duidelijk, vandaar de aanduiding aspecifiek. Wanneer u lijdt aan CARA dan zijn uw luchtwegen extra gevoelig voor prikkels. De luchtwegen reageren op bepaalde prikkelingen met slijmvorming en luchtwegvernauwing, en als gevolg hiervan kan benauwdheid optreden. Het lijkt erop dat bij CARA een erfelijke aanleg een rol speelt. De aandoening komt in de ene familie veel vaker voor dan in de andere. Toch hoeft die aanleg niet te betekenen dat iemand ook werkelijk CARA krijgt. Daarvoor zijn uitlokkende factoren nodig.
Onderzoek heeft inmiddels duidelijk gemaakt dat er voor astma andere genen zijn aan te wijzen dan voor de overige luchtwegaandoeningen (COPD).

Astma, bronchitis en longemfyseem
Astma 
Mensen met astma hebben last van aanvallen van benauwdheid. Een aanval kan kort duren maar ook langer aanhouden. In de periode tussen de aanvallen heeft een astmapatiënt meestal geen last. Astmapatiënten hebben soms ook klachten die bij chronische bronchitis worden genoemd. 

Chronische bronchitis 
Bronchitis is een aandoening (ontsteking) van het slijmvlies in de luchtwegen. Mensen met bronchitis hoesten veel en geven daarbij slijm op. Sommige patiënten hebben naast deze klachten ook last van kortademigheid of een piepende ademhaling. 

Longemfyseem 
Bij emfyseem zijn de longen minder rekbaar geworden. Daardoor is iemand met emfyseem voortdurend kortademig en bij geringe inspanning kan hij al benauwd worden. Roken speelt een belangrijke rol bij het ontstaan van longemfyseem. 

Diagnostiek
Om de diagnose CARA te stellen zijn er verschillende onderzoeken mogelijk. Ten eerste een longfunctie-onderzoek, waarmee de arts vaststelt hoe doorgankelijk en gevoelig de luchtwegen zijn. Ook de inhoud van de longen kan zo worden bepaald. Er bestaan verschillende soorten longfunctie-onderzoek. Een bekende methode is de piekstroommeting, die informatie geeft over de doorgankelijkheid van de luchtwegen. Een tweede onderzoeksmethode is allergologisch onderzoek. Hierbij wordt uitgezocht op welke stoffen u allergisch reageert - een allergische reactie kan namelijk een astma-aanval uitlokken. Allergieën kunnen op verschillende manieren worden opgespoord, bijvoorbeeld door middel van een huidtest, een inhalatie-provocatie-onderzoek (histamineprovocatietest) of een bloedonderzoek. In de derde plaats kan het sputum worden onderzocht. Sputum is slijm uit de
onderste luchtwegen. Hiermee kan bijvoorbeeld worden onderzocht of er een actieve ontsteking is in de luchtwegen (bronchitis).

Medicijnen
De klachten zijn voor een belangrijk deel te wijten aan een ontsteking van de luchtwegen. Deze ontsteking kan opspelen wanneer men in aanraking komt met prikkels zoals tabaksrook, koude of mist. Bent u allergisch, dan kunnen ook huisstof, huisdieren of stuifmeel problemen geven.  Prikkels vermijden zijn belangrijk om klachten te voorkomen of te verminderen. Maar prikkels vermijden is niet altijd voldoende. Cara medicijnen kunnen dan noodzakelijk zijn. De meeste van deze geneesmidden kunt u inademen of inhaleren. Hiervoor bestaan speciale apparaatjes. Met
zo'n apparaatje komt het medicijn rechtstreeks in uw luchtwegen.
Inhaleren heeft voordelen boven het nemen van pillen of drankjes. Bij inhaleren: is veel minder medicijn nodig, hebben de medicijnen nauwelijks bijwerkingen, werken luchtwegverwijders sneller 

Er zijn twee groepen medicijnen: 
luchtwegverwijders en ontstekingsremmers.

Luchtwegverwijders
Luchtwegverwijders neemt u wanneer u kortademig bent. Of om inspanningsastma te voorkomen. De meeste luchtwegverwijders kunt u inhaleren (Atrovent, Bricanyl, Ventolin). Ze werken ongeveer 6 uur. Er zijn ook luchtwegverwijders die langer werken, zo'n 12 uur. Dit kan handig zijn voor mensen die vaak 's nachts klachten hebben. Langwerkende luchtwegverwijders neemt u dagelijks, meestal samen met ontstekingsremmers. Sommige langwerkende luchtwegverwijders kunt u inhaleren (Serevent, Foradil). Andere moet u innemen (Theolair, Theolin e.a.). Middelen die u inneemt geven eerder bijwerkingen, vooral droge mond en misselijkheid. Iedere carapatiënt zijn eigen specifieke recept. Voor sommigen is het voldoende om alleen bij klachten een luchtwegverwijder te inhaleren. Anderen moeten dagelijks ontstekingsremmers èn luchtwegverwijders gebruiken. Bij een flinke aanval kunnen ontstekingsremmende tabletten nodig zijn. 

Ontstekingsremmers
Ontstekingsremmers verminderen de ontsteking van uw luchtwegen. Daarnaast beschermen ze de luchtwegen tegen prikkels, waardoor u minder snel benauwd wordt. Ontstekingsremmers werken alleen goed als u ze dagelijks neemt. Ontstekingsremmers die u inhaleert (Becotide, Pulmicort) geven bijna geen bijwerkingen. Een enkele maal komt heesheid of een schimmelinfectie van mond of keel voor. Tegen de schimmelinfectie kan uw arts een antischimmelmiddel geven. Over deze bijwerkingen hoeft u zich niet ongerust te maken. Ontstekingsremmers die u moet slikken (Prednison), werken krachtiger. Een korte behandeling ('stootkuur') van ongeveer 2 weken met deze middelen is veilig. Bij langer gebruik kunnen bijwerkingen optreden. Als eerste merkt u dan vaak dat u dikker wordt of dat u vocht gaat vasthouden (dikke enkels). Als u langer ontstekingsremmers slikt, mag u daar niet ineens mee stoppen, ook niet als u bijwerkingen hebt. Plotseling stoppen is bij deze medicijnen gevaarlijker dan de bijwerkingen. Laat wel uw arts weten dat u er last van hebt. 

Aanvullende middelen 
Naast luchtwegverwijders of ontstekingsremmers kan uw arts nog andere medicijnen voorschrijven: 
      anti-allergische middelen (antihistaminica) 
      Tegen allergische klachten van huid (eczeem) of neus en ogen
      (hooikoorts). 
      'slijmverdunners' 
      Sommige slijmverdunnende tabletten kunnen bronchitisklachten iets verminderen. Echt het slijm verdunnen doen ze helaas niet of
nauwelijks. 
      Antibiotica
      Deze zijn alleen nodig bij een infectie met bacteriën. Bij griep,
verkoudheid en de meeste keelontstekingen zijn virussen de
boosdoeners. Daar doen antibiotica niets tegen.

  
 

Bron: Digitaal Ziekenhuis Nederland
http://www.astmafonds.nl
Nederlands Astma Fonds, Leusden,  
caralijn: (0800) 2272596 (gratis)
algemeen: (033) 4341212

 ][ About EVEAN ][ Contact the webmaster   ©2002 by Clifa Evean Oostergouw Zaandam NL.