Clifa logo
Contact
Adres ][ Adress
Gastenboek ][ Guestbook
Route Hulp ][ Travel Help
    Naar Huis ][ Back Home

ZIEKTEBEELDEN: 
                                    Decubites

Het woord decubitus is afgeleid van het Latijnse decumbare, wat zich neerleggen betekent. 

Decubitus is een onaangename bijkomstigheid van een vaak andere ernstige aandoening. 
Voor patiënten is decubitus een sterke aantasting van de kwaliteit van leven. 
Het is vaak erg pijnlijk, het duurt erg lang, er treden dikwijls extra infecties op en na de genezing blijft er vaak een litteken achter. 
Voor de verpleging is het optreden van decubitus arbeidsintensief, het verzorgen kost veel tijd en begeleiding. Decubitus draagt bij tot het sociale isolement van mensen. 
Dit komt door de pijn, de wondgeur, de immobiliteit en de vele verzorging die nodig is. Vooral voor bedlegerige mensen betekent het een grote belasting. 
Denk aan het regelmatig wisselligging toepassen, wondbehandeling en het opletten op een goede voeding. 
Dit alles blijkt in de praktijk moeilijk te zijn. De verzorgers van decubitus patiënten worden hierdoor extra belast. Het verschijnsel decubitus is al zo oud als de mensheid zelf. 

Oorzaken decubitus 
Weefseldoorbloeding. De in de huid gelegen oppervlakkige bloedvaatjes spelen een grote rol. 
De gemiddelde druk in deze oppervlakkige bloedvaatjes is ± 32 mmHg. 

Druk 
Een druk van buitenaf van 50 mmHg is al voldoende om de vaatjes dicht te drukken en de bloedsomloop daar te stoppen. Ons eigen lichaamsgewicht kan dit al veroorzaken. 
Maar het is vooral de tijdsduur van de druk welke een rol speelt in het veroorzaken van decubitus. 
Bij een balletdanseres bijvoorbeeld is de druk op de tenen in de spitzen zeer hoog; 50.000 mmHg. 
Toch krijgt zij geen decubitus op haar tenen. Dat komt door de belasting een tijdelijke is. 

Mobiliteit 
Een tekort aan beweging is dus de belangrijkste oorzaak van decubitus. Mensen brengen vele uren in bed of op een stoel door en worden dan onderworpen aan druk welke de bloedvaten dichtdrukt. 
Normaliter lopen wij geen drukplekken op. Immers in onze slaap draaien we vele malen. 
Als we wakker zijn doet dezelfde reactie ook zijn werk. We gaan dan regelmatig verzitten of van de ene op de ander voet staan. 

Schuifkrachten 
Door immobiele patiënten in een halfzittende houding te plaatsen treed door het onderuitzakken schuifkracht op. Er treedt verschuiving op van de verschillende huidlagen ten opzichte van elkaar, waardoor de bloedvaatjes worden dichtgedrukt of afgekneld. Schuifkrachten versterken de drukkrachten en vormen op die
manier een gevaarlijk verschijnsel. 

Temperatuur, Infectie of koorts 
Door koorts of een hoge buiten temperatuur gaat de huid zweten en wordt daardoor kwetsbaar voor beschadigingen. 

Vochtigheid van de huid 
Transpiratie, urine, ontlasting en wondvocht kunnen er voor zorgen dat de huid verweekt en er dus versnelde weefselafbraak kan optreden. 

Voeding 
Ondervoeding betekent een slechte voeding van de huid (het grootste orgaan) en deze heeft dus niet dezelfde flexibiliteit meer. 

Mentale toestand 
Neurologische aandoeningen en bewustzijnsstoornissen geven vaak een verminderde pijn prikkel, waardoor minder snel de bedreigde plekken ontlast zullen worden. 

Leeftijd 
Bij toenemende leeftijd treden er vele veranderingen op in het lichaam. Onder andere een afnemen van de dikte van de weefselaag en de omvang van de spieren. 

Preventieve maatregelen bij decubitus 

De voornaamste preventieve zinvolle maatregelen op verpleegkundig en verzorgend gebied zijn: 

Informeer en betrek mensen bij de preventie
Bespreek de informatie over de oorzaken, gevolgen en preventie van decubitus.
Bepaal aan de hand van de risico scorelijst het risico op het ontstaan van decubitus en begin zonodig met de geëigende preventiemaatregelen.
Stimuleer zoveel mogelijk tot mobilisatie en wisselligging of liften. Voorkom schuifkrachten door een half zittende houding te voorkomen. Indien een halfzittende houding niet te voorkomen is gebruik dan een speciaal bed, zoals een Intensive Care bed waarbij de knieën gebogen kunnen worden. 

Inspecteer de huid dagelijks
Indien mogelijk, laat dan de persoon zelf de huid inspecteren. Bij risicopersonen zal dit vaker dan 1 keer per dag moeten gebeuren. Het grootste probleem vormen de personen die geheel of gedeeltelijk verlamd zijn, en die zelf niet kunnen draaien of die personen die weinig of niets voelen, door en coma of afwijking aan het zenuwstelsel zoals neuropathie. De verplegende of verzorgende dient dagelijks met name de drukpunten te inspecteren zodat de eerste verschijnselen van decubitus zo snel mogelijk herkend kunnen worden (de roodheid) en dit gebied 
extra verzorgd en ontlast kan worden. 

Voeding
Pas indien nodig, na overleg met mede disciplines, het dieet aan. Tegenwoordig zijn er aanvullende en ondersteunende voedingspreparaten. [ verwijzing naar Ned.Ver.van Dietisten ]

Verzorg de huid goed
Pas een goede hygiëne toe en probeer maceratie (verweking) ten gevolge van incontinentie zoveel mogelijk te voorkomen. Bij langdurige diarree kan de huid zonodig tijdelijk met een transparant hydrocolloid of folie verband worden beschermd. 

Zorg voor een schone, gladde en droge onderlaag
In verband met de schuifkrachten mogen de lakens niet te strak zijn aangespannen, en dienen harde en ruwe lakens vermeden te worden. Rimpel - en plooivorming dient voorkomen te worden. 
Kleding dient niet af te knellen en zo mogelijk kreukvrij te zijn. 

Pas regelmatig wisselligging toe
De druk is het grootst waar de gewichtsverdeling het kleinst is, dus waar veel gewicht op één punt komt. 
Deze punten worden meestal gevormd door min of meer uitstekende botdelen.
Het is van belang deze punten goed te kennen, en te voorkomen dat deze punten langdurig belast worden. 
Dit kan het beste bereikt worden door regelmatig wisselligging toe te passen en indien mogelijk te mobiliseren. 
Bij risicopersonen dienen iedere 2 â 3 uur wisselligging te worden toegepast.
Het gebruik van speciale anti-decubitus matras, matrassysteem of andere voorziening maakt de wisselligging beslist niet overbodig! (Behalve een air-fluïdised bed en een low-flow bed). 

Stel een verpleegplan op
Doe dit in samenspraak met de (huis)arts, wijkverpleegkundige, decubitusconsulent(e) en diëtist(e) en eventueel andere personen welke betrokken zijn bij de
verzorging. 

Probeer oneigenlijke maatregelen te vermijden
Zie hiervoor het hoofdstuk preventieve maatregelen die niet zinvol zijn ]

 

Bron: http://www.futurecreations.nl/decubitus/
http://www.vlam.net
http://www.woundcarenet.com/

 

  [ About EVEAN ][  Contact the webmaster   ©2002 by Clifa Evean Oostergouw Zaandam NL.